Dzieci w okresie szkolnym jak przedmiot badań

Dziecko w okresie szkolnym jest bardzo wdzięcznym tematem badań naukowych. W trakcie procesu dorastania następuje intensywny rozwój umysłowy oraz kształtują się wszystkie funkcje poznawcze dzieci. Uwaga, pamięć, inteligencja są częstym przedmiotem badań, zdecydowanie mniej miejsca poświęca się procesom myślenia. Przeobrażenia tych właśnie procesów decydują o zmianach w sposobie ujmowania rzeczywistości przez młodocianych, a co za tym idzie, zmienia się sposób rozumienia pojęć i werbalizacji spostrzeganych treści. Dwunastoletnie dziecko zaczyna rozumieć obrazy o treści symbolicznej i przenośnie używane w mowie potocznej. Następują wyraźne zmiany jakościowe w czynnościach percepcyjnych, zmienia się orientacja w czasie i przestrzeni. Wszystko to za sprawą rozwoju spostrzeżeń, wyobrażeń, pojęć przestrzennych i czasowych. Oczywiście rozwój tych procesów ma ścisły związek z rozwojem mowy i słownym ujmowaniem otaczającej dziecko rzeczywistości. Rozwija się myślenie abstrakcyjne. Uczniowie w wieku dwunastu lat charakteryzują się dużą wyobraźnią, często marzą, piszą pamiętniki, listy i pierwsze wiersze. Wyobraźnia wiąże się także z ich zwiększona w tym okresie emocjonalnością.

About